W spółce komandytowo – akcyjnej zasadą jest prowadzenie wszystkich spraw spółki bez jakichkolwiek ograniczeń przez każdego z komplementariuszy spółki – zasada ta wynika z art. 140 § 1 k.s.h. Zmiana tej zasady jest dopuszczalna nie tylko w tym sensie, że dokonana zostanie ona pomiędzy wspólnikami – komplementariuszami.
Art. 141 k.s.h. dopuszcza bowiem przekazanie kompetencji z zakresu prowadzenia spraw spółki nie na rzecz innych osób, a konkretnie grup osób występujących w charakterze organów spółki komandytowo – akcyjnej. Kompetencje mogą bowiem zostać przekazane albo na podstawie k.s.h. albo na podstawie statutu spółki na rzecz zgromadzenia wspólników albo rady nadzorczej spółki komandytowo – akcyjnej.
Przy okazji mogę także polecić interesujący blog wyjaśniający na jakich zasadach funkcjonuje inna ze spółek kapitałowych, to jest spółka z o.o. – znajdziesz tam informacje na temat zgromadzenia wspólników w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
I to właśnie tą drugą możliwość chciałbym wziąć dzisiaj na tapetę prezentując kilka wyselekcjonowanych tez z nauki prawa spółek odnoszących się do zakreślonego zagadnienia. Zachęcam do dyskusji w komentarzach.
Lewandowski Robert – Charakter prawny i kompetencje rady nadzorczej w spółce komandytowo-akcyjnej. Teza nr 1 (Pr.Spółek.2005.3.41)
Akcjonariusze spółki komandytowo-akcyjnej mogą zgodnie z ustawową regulacją współdziałać przy podejmowaniu czynności wychodzących poza zwykłe sprawy zarządu w ramach walnego zgromadzenia. Ponadto, zgodnie z normą z przepisu art. 141 k.s.h. podział kompetencji odnośnie do prowadzenia spraw spółki leży w dyspozycji wspólników spółki. Mogą oni te kompetencje rozdzielać dowolnie między siebie lub przyznać część tych kompetencji walnemu zgromadzeniu i tym samym akcjonariuszom. O ile w przypadku spółki akcyjnej, na skutek ograniczonego zakresu kompetencji walnego zgromadzenia odnośnie do prowadzenia spraw spółki, istnieje potrzeba, żeby rada nadzorcza współdziałała w kształtowaniu polityki prowadzenia przedsiębiorstwa, o tyle w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej taka potrzeba nie istnieje. Akcjonariusze mogą poprzez walne zgromadzenie współdziałać bezpośrednio w ramach zarządzania przedsiębiorstwem.
Sobolewski Przemysław – Kompetencja do dokonania czynności prawnej jako przesłanka jej prawnej doniosłości. Teza nr 3 (PPH.2009.2.24)
Podstawowym postulatem metody analitycznej jest redukcja badanego układu do najdrobniejszych elementów w drodze eliminacji „ogniw pośrednich”, a następnie skupienie się tylko na podstawowych, niezbędnych składnikach. Postulat analizy czynności prawnej przez pryzmat kompetencji do jej dokonania napotka na poważny kontrargument, czy konieczne i uzasadnione jest wprowadzanie do rozbudowanej przecież aparatury pojęciowej nauki prawa cywilnego nowego pojęcia? […] Termin „kompetencja” jest terminem ustawowym, występującym m.in. w art. 78 § 1 (kompetencja likwidatorów), art. 141 (kompetencja walnego zgromadzenia i rady nadzorczej) i art. 231 § 2 k.s.h. (kompetencja zgromadzenia wspólników). Operowanie wskazanym pojęciem przez ustawodawcę sprawia, że nauka prawa musi podjąć się jego zdefiniowania.
Urbańczyk Hanna – Prowadzenie spraw spółki w spółce komandytowo-akcyjnej. Uwagi prawnoporównawcze. Teza nr 4 (Pr.Spółek.2000.12.4)
Jeśli przepis art. 141 k.s.h. dopuszcza przekazanie statutem dodatkowym kompetencji w zakresie prowadzenia spraw spółki na rzecz walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej, to jest jednak przepisem szczególnym i wyłącza stosowanie cytowanego wcześniej przepisu art. 121 § 2 k.s.h. Komplementariusze nie będą wobec tego zobowiązani zasięgać zgody „komandytariusza” – ogółu akcjonariuszy przy podejmowaniu czynności wykraczających poza zwykły zarząd, chyba że wymóg takiej zgody zostanie zastrzeżony statutem (argument z art. 141 k.s.h.).